مسئله امروز سازمان‌ها، فقط آموزش و ارزیابی نیست؛ کیفیت گفت‌وگوست.
بسیاری از سازمان‌ها آموزش، ارزیابی، مدل شایستگی و برنامه توسعه دارند؛ اما این ابزارها همیشه به رفتار، تعهد، بهره‌وری و فرهنگ تبدیل نمی‌شوند. خانه کوچینگ برای پر کردن همین فاصله شکل گرفته است: فاصله میان دانستن و عمل کردن.
گفت‌وگوهای عملکرد، اغلب تشریفاتی یا تنش‌زا هستند.
استعدادهای کلیدی، مسیر رشد خود را روشن نمی‌بینند.
مدیران در ابهام، فشار و تغییر، نیاز به همراهی حرفه‌ای دارند.
